Ze hebben de brievenbus op mijn werk verplaatst. De opvallende rode postcollector vertoefde in goed gezelschap van een bankje aan de overkant van de straat. Maar ik vermoed dat er sleet op de relatie zat. Vroeger werd er in alle vroegte nog wel eens een junk wakker op het bankje, waardoor de brievenbus automatisch wat aanspraak kreeg. Maar de laatste tijd bleef het bankje angstvallig leeg. Iets wat de brievenbus ongetwijfeld aangevoeld moet hebben en haar betere oorden deed opzoeken.
Dienders van de gemeente plukten het rode gevaarte tussen de stoeptegels vandaan. Om het 10 meter verder aan de overkant terug in te planten. De overheidswegen zijn ondoorgrondelijk.
En omdat zo een loze bank zonder brievenbus geen zicht is, werd het openbare zitmeubel ook meteen vakkundig verwijderd. Vier ambtenaren waren daarvoor nodig. Voor de beeldvorming volgt een hypothetische reconstructie:
- Drie ambtenaren arriveren in het gele stadsdienstvoertuig.
- Informele inschatting van de werkzaamheden
- Formele inschatting van de werkzaamheden
- Pauze
- Strikte taakverdeling bij het overzetten van de brievenbus. Sommige mensen zijn nu eenmaal beter in uitgraven, anderen in opheffen.
- Pauze + evaluatie van de werkzaamheden (wordt gecombineerd!)
- Uit een passerende politiewagen stapt ambtenaar 4 die het evaluerende trio vervoegt.
Samengevat slaan aan het einde van de dag vier mensen moe maar voldaan het werfresultaat gade.
Maar heeft er
iemand gedacht aan de slechtziende medemens? Bijvoorbeeld aan die ene man, die, zelfs toen de brievenbus reeds geruime tijd symbiotisch langs de bank vertoefde, zich al stond op te winden. Dat ze de gleuven aan de andere kant hadden gezet! Hoe helder de man intellectueel is, durf ik niet te zeggen, maar nu zijn er ineens
echt twee belangrijke ijkpunten van zijn pad verdwenen. Laten we hopen dat zijn witte labrador hier beter mee om weet te gaan. Neen, veranderingen in je leven zijn niet altijd gemakkelijk. Ach ja, zo nu en dan een uitdaging zal ook geen kwaad kunnen.